Budownictwo

Budowa domu Moje pierwsze opracowania w firmie projektowej nie były proste. Po prostu kiedy już je opracowywałam wciąż coś nie było dobrze. A to kreska była nie odpowiednia, a to sadzonka nie w tym obszarze co należało i tak w kółko. Zdawało mi się to znacznie bardziej proste, ale gdy patrzyłam na to z boku. Nie łatwo było mi się przyzwyczaić, że wciąż ktoś mnie gani i próbuje pouczać. Przecież ja to wszystko znakomicie znałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie uczucie znużenia, bo sporo planów należało było robić nocami – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie spodziewałam się, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego momentu byłam pewna, że będą one moim powołaniem. Nic nie szło mi do tej chwili tak łatwo jak owe projekty budowlane. Wiedziałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak wykonać super perspektywę, co ze sobą powiązać.Najzwyczajniej nigdy nie bawiłam się tak super przy swojej pracy. Nareszcie znalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą robię. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane były gotowe zawsze na czas i z niespotykaną starannością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Mogłam być z siebie mocno dumna. Wreszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zdziwieni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak dobrze. Mam cichą nadzieję na awans za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: dlaczego nie mogło być tak od samego startu?