Domy

Domy Moje pierwsze opracowania w firmie architektonicznej nie były proste. Otóż gdy już je opracowywałam wciąż coś nie było dobrze. A to linia była nie odpowiednia, a to sadzonka nie w tym miejscu co należało i tak na okrągło. Zdawało mi się to znacznie bardziej proste, lecz kiedy patrzyłam na to z boku. Nie łatwo było mi się przystosować, że wciąż ktoś mnie krytykuje i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo sporo planów trzeba było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale to jest pewne – nie spodziewałam się, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie…Pewnego dnia otrzymałam zamówienia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że są one moim przeznaczeniem. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak wspomniane projekty budowlane. Znałam dokładnie wszystkie detale o nich. Jakich narzędzi użyć, jakdokonać zbliżenia, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć.Po prostu nigdy nie bawiłam się tak super przy swojej pracy. Wreszcie znalazłam coś co dało mi sporo zadowolenia z czynności zawodowej, którą wykonuję. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane były przygotowane zawsze na czas i z niespotykaną precyzją. Nie są to moje opinie a właśnie ich. Byłam z siebie mocno dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie ganili na co mnie w efekcie stać. I nie tylko oni byli tym zdziwieni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak korzystnie. Mam cichą nadzieję na nagrodę za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: dlaczego nie mogło być tak z samego początku?