Kiedyś trzeba zacząć o tym myśleć

Zawsze przed sezonem letnim wszyscy i młodzi i starzy opracowują plany wakacyjne. Młodzi obmyślają jak namówić rodziców by wyrazili zgodę na własne nietypowe pomysły. A tych pojawia się mnóstwo, jak się ma do dyspozycji 2 lub 3 miesiące wakacji. Dorośli z kolei ceniąc każdy dzień wolny starannie tworzą plany na upragniony coroczny urlop wakacyjny. W myślach zaczynają krążyć jakże ważne pytania, które od pokoleń zastanawiały filozofów: Pojechać w góry, czy nad morze? Wypocząć w sąsiedniej małej miejscowości, czy zwiedzić atrakcyjną, ale daleką stolicę? Poznać bardziej własny region, czy jechać zagranicę? Wykorzystać coś sprawdzonego, czy podjąć ryzyko i przeżyć zupełnie nową przygodę? Wykorzystać na ten czas 5, 7, czy 10 dni urlopu? I wogóle kiedy jechać? Najlepiej, żeby akurat było słonecznie, tylko czy się uda? Jechać z rodziną, czy z przyjaciółmi, a może samodzilenie? Jak się tam dostać, gdzie można coś zjeść, co musimy zabrać? Pytania się nie kończą. Aaaa no jasne, zapomniałem jeszcze załatwić hotel inowrocław. To byłby dopiero "wymarzony" urlop, gdybym nie miał gdzie spać... Tak z głową w chmurach mijają całe tygodnie. Aż wreszcie wybija godzina, kiedy w pracy z niepohamowaną radością mówimy:: Do zobaczenia za 2 tygodnie!