Projekty domów

Budowa domu
Przez rok pracowałam w gazecie „dom projekt” i oświadczam szczerze, że nie był to dla mnie dobry czasokres. Redakcja niespecjalnie mi sprzyjała. Całe to towarzystwo, które pewnie myślało, że już tyle czasu pracuję w tej redakcji, że może mną gardzić w jaki sposób się podoba. Niestety takie były fakty tej redakcji. Szefostwo też niespecjalnie mi ufało. Otrzymywałam same proste zadania i w żadnym razie nie umiałam się tam pokazać, czy też pokazać wszystkim innym, że umiem dużo więcej niż im się wydaje. Mieli mnie najzwyczajniej za zwykłą, młodą dziewczynę tuż po studiach. Nigdy w gazecie „dom projekt” nie udało mi się stworzyć tematu do rubryki o wnętrzach.Aby napisać tam artykuł należało się bardzo dobrze pokazać. A bardzo dobrze wykazać oznaczało parzenie kawy i porządkowanie po wszystkich przez okres dwóch lat. Może i jest tokomiczne, ale nie do końca. Ja dostawałam praktycznie tylko newsy do opracowania, które w żaden sposób nie decydują o tym, czy umiesz pisać czy nie, czy jesteś dobrym dziennikarzem. Nie decydowały praktycznie o niczym. Aż do chwili, kiedy przedłożyłam w tej redakcji rezygnację pracy. Pamiętam miny wszystkich zatrudnionych, którzy usłyszawszy się o tym próbowali mnie namówić, że praca wcale nie jest tak zła na jaką wygląda z perspektywy pierwszego roku. Wiedziałam o co chodzi, nie dałam się zaagitować. Chodziło o to, że gdy ja odejdę któreś z pozostałychprzez jakiś okres czasu do kiedy nie znajdzie się zastępca za moją osobę, będzie zmuszony kontynuować rubrykę z newsami, robić kawę i prowadzić inne jak najmniej dziennikarskie zadania, które ja wykonywałam w reakcji „dom projekt” od około roku. Ale dziś mówię im do widzenia i nie zamierzam tam wracać.