Projekty domów

Budownictwo
Przez rok pracowałam w gazecie „dom projekt” i powiem szczerze, że nie był to dla mnie dobry czasokres. Redakcja niespecjalnie mi odpowiadała. Całe to towarzystwo, które pewnie myślało, że już jakiś czas pracuję w tej redakcji, że może mną pomiatać w jaki sposób się chce. Jednak takie były realia tej redakcji. Kierownictwo też niekoniecznie mi ufało. Otrzymywałam same łatwe zadania i w żadnym razie nie mogłam się tam wykazać, czy też pokazać wszystkim innym, że potrafię znacznie więcej niż im się wydaje. Mieli mnie po prostu za zwykłą, młodą dziewczynę tuż po studiach. Nigdy w gazecie „dom projekt” nie udało mi się stworzyć tematu do działu o wnętrzach.Aby napisać tam artykuł należało się bardzo dobrze zaprezentować. A bardzo dobrze zaprezentować oznaczało robienie kawy i sprzątanie po wszystkich przez okres dwóch lat. Może i jest tokomiczne, ale nie do końca. Ja dostawałam prawie same newsy do opracowania, które w żaden sposób nie decydują o tym, czy potrafisz pisać czy nie, czy jesteś świetnym dziennikarzem. Nie stanowiły naprawdę o niczym. Aż do chwili, kiedy złożyłam w tej redakcji wymówienie. Wspominam twarze wszystkich zatrudnionych, którzy dowiedziawszy się o tym próbowali mnie namówić, że praca wcale nie jest tak zła na jaką wygląda z pryzmatu pierwszego roku. Wiedziałam o co chodzi, nie dałam się zbałamucić. Chodziło o to, że kiedy ja odejdę któreś z pozostałychprzez pewien okres czasu do momentu nie przyjdzie się następca za moją osobę, będzie musiał prowadzić rubrykę z wiadomościami, parzyć kawę i prowadzić wszystkie jak najmniej dziennikarskie zajęcia, które ja robiłam w reakcji „dom projekt” od około roku. Ale dziś mówię im do zobaczenia i nie mam zamiaru tam powracać.