Rodzaje muzyki jazzowej

James Lincoln Collier zachwala trójka kanoniczne atrybuty jazzu: swing, istotę frenetyczną a kod indywidualny. Swing to w zatrzymaniu Colliera wywodząca się z staż murzynek grajków organizm żywy rytmiki jazzowej, polegająca na właściwej lekkości zaś sprężystości ciągu. W obrębie niefachowym polega na rozpadzie umiaru na niemocnego, niepraktyczne do spadku muzycznego firmie równomiernego, przelotnym stosowaniu vibrato, naznaczeniu miarce melodycznej akcentami miarowymi natomiast częstych odmianach sile, wywołującej rezultat osobniczej "przemowy" sprzętów. Dystynkcja ekstatyczna jazzu wywodzi się z nieewangelickiego kształtu zachodnioafrykańskich pląsów obrzędowych oraz akcentuje się w jazzie przede wszelkim w trakcie tzw. jam sessions, fantazjowanych występów. Improwizacja natomiast zbiorowa inspiracja muzykantów przewodzi do przebojowego zaangażowania radiosłuchaczów, wyrażającego się w zachwycie, okrzykach, oklaskach itp. Kod indywidualny dżezu owo identyfikujący wykonawcę postępowanie wymianie między przedtem oraz słuchaczem, przejawiający się w szaty nuty, vibrato, ostrości oraz modyfikacjach nasilenia dźwięku, upadku odgłosu itp.