polsl

Zjawisko rozwarstwiania może być podstawowym elementem ograniczającym odkształcalność materiałów w procesach obróbki plastycznej. Poznanie warunków sprzyjających zjawisku pękania w danych warunkach procesu umożliwia na określenie metody skutecznego unikania go. Problem ma ważkie znaczenie w analizie procesów najbardziej złożonych, np. w jednoczesnym plastycznym kształtowaniu materiałów o innych parametrach w celu otrzymania oczekiwanego efektu.
Postęp teorii i oczekiwania stawiane współczesnym materiałom uzasadniają prowadzenie prac związanych z opracowaniem nie tylko nowoczesnego procesu technologicznego, ale także badań nad usprawnieniem samego algorytmu projektowania, z uwzględnieniem jego teoretycznego modelowania. Taka sytuacja powoduje, iż inżynieria materiałowa jest szybko rozwijającą się dziedziną wiedzy praktycznej.
Oczekiwania stawiane materiałom przez nowoczesną, ciągle rozwijającą się technikę nie mogą być już w wielu wypadkach zaspokajane przez istniejące materiały konstrukcyjne, nawet po zastosowaniu wobec nich wielu zabiegów podnoszących ich właściwości mechaniczne. Ostatnie lata przyniosły rozwój nowej grupy materiałów, w tym materiałów kompozytowych, które powszechnie uważa się za materiały przyszłości. Możliwości połączenia ze sobą substancji o bardzo zróżnicowanych charakterystykach mechanicznych i różnorodnych formach geometrycznych ujawnia olbrzymie perspektywy w dziedzinie projektowania nowych materiałów o interesujących, określonych z góry parametrach. Ważnym rodzajem wśród wyrobów kompozytowych są wyroby warstwowe typu rdzeń - powłoka a także typu „kanapka”. Jednym ze sposobów uzyskiwania wymienionych materiałów kompozytowych jest technologia przeróbki plastycznej, a w szczególności proces wyciskania.